Beschermd stadsgezicht en cultuurhistorisch attentiegebied

We kennen in Maastricht naast de rijksmonumenten en gemeentelijke monumenten ook 2 vormen van gebiedsbescherming: het beschermd stadsgezicht en het cultuurhistorisch attentiegebied. Hier gelden andere regels voor vergunningvrij bouwen. 

Beschermd stadsgezicht

Het beschermd stadsgezicht is door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap in 1982 aangewezen. Dit betrof vooral de binnenstad. In 1996 is het gebied uitgebreid met Wyck en de stationsbuurt.

De bescherming van het beschermd stadsgezicht wordt geregeld via het bestemmingsplan. Het betekent concreet dat binnen het beschermd stadsgezicht vergunningsvrij bouwen niet kan aan de voorzijde of naar de openbaar toegankelijk gebied gekeerde zijde. Daarnaast is er voor sloop een specifieke omgevingsvergunning vereist. Ook is er een strenger welstandsbeleid van toepassing voor bijvoorbeeld gevelbekleding, kleurtoepassingen en reclame-uitingen. 

Cultuurhistorisch attentiegebied

Maastricht kent ook de gebiedsbescherming in de vorm van het cultuurhistorisch attentiegebied. Deze bescherming maakt deel uit van het Maastrichts Planologisch Erfgoedsysteem en wordt ook geregeld via het bestemmingsplan.

Deze bescherming is vooral van toepassing op gebieden met een cultuurhistorisch waardevolle structuur, een waardevol stedenbouwkundig patroon, gebieden met een karakteristieke ruimtelijke samenhang. Hiervoor geldt dat vooral structuurwijziging door sloop en nieuwbouw getoetst wordt aan de cultuurhistorische waarden. Daarnaast wordt in de reguliere welstandstoets rekening gehouden met de bestaande kwaliteit. 

Terug naar de hoofdpagina Cultureel erfgoed