Geluidsbeleid

Het geluidsbeleid is vastgesteld om het aantal mensen, dat overlast heeft van geluid, te verminderen. Om dit te bereiken pakt de gemeente de bronnen van overlast (in deze verkeer en industrie) aan en bewaakt ze de geluidskwaliteit op de binnenterreinen.

Op zogenaamde verstoringkaarten heeft de gemeente aangegeven welke zaken het milieu in de stad negatief beïnvloeden. Deze kaarten brengen ook de belangrijkste bronnen van geluidhinder in beeld: verkeer en industrie.

Verkeer

Het beleid is er op gericht dat woningen, gelegen aan de hoofdwegenstructuur, waar mogelijk minimaal één geluidonbelaste zijde bezitten. Daarnaast kunnen compenserende maatregelen (bijvoorbeeld geluidsarm asfalt en geluidwerende gevelmaatregelen) worden getroffen, zodat het geluidsniveau in de gevoelige bestemmingen verbetert.

Hogere grenswaardenbeleid (HGW-beleid)

Op 19 september 2006 heeft de gemeenteraad van Maastricht het hogere grenswaardenbeleid wet Geluidhinder vastgesteld. Een van de belangrijkste wijzigingen in de wet is in dat in veel gevallen niet meer de provincie, maar het college van burgemeester en wethouders bevoegd is om hogere grenswaarden te verlenen bij ruimtelijke ontwikkelingen.

Ook de in de oude wetgeving vermelde criteria en aanvullende voorwaarden zijn vervallen voor de vaststelling van hogere grenswaarden. Hierbij moet gedacht worden aan onder andere bouwen als vervangende nieuwbouw of het akoestisch gunstig indelen van een woning.

In de nieuwe wet Geluidhinder staat dat burgemeester en wethouders hogere grenswaarden mogen vaststellen. Dat mogen ze doen als maatregelen om de geluidsoverlast van industrieterreinen, spoorbanen en wegen terug te dringen onvoldoende effect hebben. Of als er dringende bezwaren zijn van stedenbouwkundige, verkeerskundige, vervoerskundige, landschappelijke of financiële aard.

De gemeente geeft in haar beleid ook de randvoorwaarden aan waarbinnen een hogere grenswaarde kan worden verleend.

Industrie

In verschillende gebieden in de stad zijn de geluidsniveaus als gevolg van industrie te hoog. De gemeente vindt dat de huidige contouren als maximum moeten gelden. In de toekomst wil de gemeente proberen de overschrijdingen terug te dringen en op termijn de contouren te verkleinen.
Het uiteindelijke doel is de geluidscontouren binnen de grenzen van het industrieterrein te houden.

Zonebeheersplan Beatrixhaven

Op 16 september 2008 heeft de gemeenteraad het zonebeheersplan Beatrixhaven vastgesteld. Samen met de bedrijven gaat de gemeente de te hoge geluidsbelasting op industrieterrein Beatrixhaven aanpakken, met als doel de overschrijding van de geluidszone weg te nemen. Daardoor kan er meer bedrijvigheid komen op industrieterrein Beatrixhaven, zonder dat de overlast voor de omgeving groter wordt.

Het doel van het zonebeheersplan Beatrixhaven is het scheppen van een beleidskader dat richtinggevend is, enerzijds voor het beheer van de geluidszone ingevolge de Wet geluidhinder, anderzijds voor het opleggen van normen bij inrichtingen in het kader van de Wet milieubeheer en voor het op termijn halen van de wettelijke toegestande geluidsniveaus.

Het oplossen van de geluidsproblematiek van de Beatrixhaven zal lang duren en veel inspanning kosten. De gemeente wil hierbij alle mogelijkheden uit de wet- en regelgeving onderzoeken en benutten.

Geluidbelastingkaarten

De Europese Richtlijn ‘Omgevingslawaai’ zorgt ervoor dat de geluidskwaliteit in Nederland in kaart wordt gebracht om de geluidsniveaus in de leefomgeving vast te stellen. Het doel van de richtlijn is om schadelijke en hinderlijke effecten ten gevolge van geluid te bestrijden of stabiel te houden.

Het maken en publiceren van geluidbelastingkaarten is de eerste stap en via deze kaarten wordt de akoestische situatie van Maastricht in beeld gebracht. Op basis van het verschil tussen de op de geluidbelastingkaart in beeld gebrachte aanwezige geluidskwaliteit en de nog nader uit te werken gewenste geluidskwaliteit wordt op dit moment een actieplan opgesteld waarin maatregelen worden opgenomen die moeten worden getroffen om tot de gewenste geluidskwaliteit te komen.

Een belangrijk doel van het actieplan is om deze keuzes vervolgens te laten doorklinken in andere besluiten over de kwaliteit van de fysieke leefomgeving.

Rate this page