Nieuwjaarstoespraak burgemeester Penn-te Strake 2017

8 januari 2017
Burgemeester Penn-te Strake

Beste stadsgenoten, het filmpje dat u net zag gaat over Maastricht en Maastrichtenaren met hun eigen verhaal. Maastrichtenaren zoals ze leven in hun eigen buurt. Maar voordat ik u daar iets meer over vertel, wil ik u eerst van harte welkom heten bij de nieuwjaarsreceptie van de gemeente.

Het is een goede traditie om samen het nieuwe jaar in te luiden. U bent met zo velen aanwezig en met uw aanwezigheid onderstreept u uw betrokkenheid bij de stad. En betrokkenheid is nu juist waar het de komende minuten over gaat. Namens het college van B en W dank ik u daar van harte voor.
En om meteen met het allerbelangrijkste te beginnen: ik wens u – weer namens het hele college - allen en uw dierbaren een voorspoedig 2017 toe. In goede gezondheid en met alle geluk. En met veel saamhorigheid. En ook saamhorigheid is waar het de komende minuten over gaat. Betrokkenheid en saamhorigheid dus.

Dan even terug naar het filmpje. U vraagt zich waarschijnlijk af waarom we beginnen met een filmpje van de burgemeester die door haar eigen buurt wandelt en over die buurt praat? Even voor de duidelijkheid, het gaat niet om mij. Ik trad slechts eenmalig op als interviewer. Het heeft te maken met een nieuw project dat we lanceren: Thuis in Maastricht. U zag het in beeld. Thuis in Maastricht gaat het verhaal van de stad vertellen. Daarmee bedoelen we vooral de verhalen van de mensen die deze stad zo bijzonder maken, die deze stad een ziel geven, die deze stad kracht geven. Dat zijn de verhalen van alle mensen die in Maastricht leven, wonen, werken en studeren.  Zij zijn samen de onverwoestbare Mestreechter Geis. Want het verhaal van Maastricht is een positief verhaal en dat willen we uitdragen.

Dames en heren, hoe we dat doen; dat kunt u vinden op de website thuisinmaastricht.nl. Daar ga ik nu niet verder op in. Want veel belangrijker is de vraag: wáárom we dit doen? Waarom gaan we de verhalen vertellen over alledaagse en bijzondere gebeurtenissen, over blijde en droeve momenten, over gewone en verschillende mensen? Uit onze directe nabijheid.

Dames en heren, de wereld is een dorpje geworden. De hele dag door kunnen wij alle ellende uit de hele wereld bij ons binnen laten komen (je hoort zelden positief nieuws): 60 miljoen vluchtelingen, van wie de helft onder de 18 jaar, eindeloze oorlogen, aanslagen, rampen, klimaatveranderingen, angstaanjagende nieuwe leiders. En dan Europa: iedereen is boos en/of ongerust: bijna een Grexit, Brexit, wat gaan de verkiezingen in de verschillende landen doen, Frexit? Dexit? Nexit? Tja, Nederland: toenemend populisme, toenemende 2-delingen tussen bevolkingsgroepen, onbegrip, respectloos gedrag en een constante stroom van ongenoegen. En daar wil ik het allemaal niet over hebben vandaag.

Dames en heren, we hebben ons afgevraagd wat we hier tegenover kunnen stellen, wat we hier in onze fantastische stad kunnen DOEN. Wat we kunnen doen om een positief geluid te laten horen, om onze zegeningen te tellen en ook – daar waar dat nodig – situaties in de stad ten goede te keren. We gaan samen werken aan onze woonomgeving met meer begrip, onderling respect en betrokkenheid, kijkend naar de kleine wereld om ons heen. Want de stad is wel onze maat. De stad zijn wij samen, zoals we hier bij elkaar zijn. Die omslag begint dan ook in de eigen buurt.

Luisteren we naar het geschreeuw op tv van het overgewaardeerde eigen gelijk? Of naar wat die ene straatgenoot beweegt? Laten we ons leiden door het gescheld op de social media? Of door de leuke initiatieven van het buurtcomité? Horen we alleen nog de grote woorden van Trump en Poetin? Of horen we ook wat Mart en Carla te vertellen hebben, de sympathieke buurtkruideniers uit het filmpje?

Hoogste tijd dus voor het tegengeluid. Tijd om weer de taal van onze eigen leefomgeving te spreken. Met aandacht voor elkaar. Praten en luisteren leidt tot begrip voor de anders denkende, de anders gelovende, de anders gekleurde, de anders liefhebbende, de anders levende buurman. Begrip leidt tot respect en respect tot een leefbare, plezierige woonomgeving. Natuurlijk zijn er verschillen, maar we leven wel allemaal onder dezelfde prachtige Maastrichtse hemel.

Beste stadsgenoten, ik hoop oprecht dat we ons in Maastricht in 2017 een beetje aan het grote doemdenken een kunnen onttrekken. Dat we het gewenste tegengeluid kunnen laten horen. Maastricht en Maastrichtenaren zijn te mooi, te sociaal en te kansrijk om ons onze hoop en vertrouwen te laten afnemen.
Jazeker, ik geloof er in; dat we als stad die ommezwaai maken. Ik heb er wel iets voor nodig. En dat is uw hulp. Want het lukt alleen samen. En wilt of kunt u niet een filmpje maken, u kunt wel vandaag met iets meer aandacht voor al het goede in uw directe omgeving door uw buurtje lopen.

Doe mee. Alles wat je aandacht geeft groeit. Laten we samen in 2017 het verschil maken. Zodat iedereen zegt: ‘we voelen ons Thuis in Maastricht’.

Nogmaals, gelukkig Nieuwjaar.